كودك شش ماهه
هوالرزاق
روز هفتم محرم
در اين روز عبدالله بن زياد نامهاى به نزد عمربن سعد فرستاد و به او دستور داد تا با سپاهيان خود بين امام حسين و اصحابش و آب فرات فاصله ايجاد كرده و اجازه نوشيدن حتى قطرهاى آب را به امام ندهد، همانگونه كه از دادن آب به عثمان بن عفان خوددارى شد!!(53)
عمربن سعد نيز فوراً عمر بن حجاج را با پانصد سوار در كنار شريعه فرات مستقر كرد و مانع دسترسى امام حسين و يارانش به آب شدند، و اين رفتار غير انسانى سه روز قبل از شهادت امام حسين عليهالسلام صورت گرفت. در اين هنگام مردى به نام عبدالله بن حصين ازدى كه از قبيله بجيله بود فرياد برداشت كه: اى حسين! اين آب را ديگر بسان رنگ آسمانى نخواهى ديد! به خدا سوگند كه قطرهاى از آن را نخواهى آشاميد تا از عطش جان دهى!
امام حسين عليهالسلام فرمود: خدايا او را از تشنگى بكش و هرگز او را مشمول رحمت خود قرار مده!
حميد بن مسلم مىگويد: به خدا سوگند كه پس از اين گفتگو به ديدار او رفتم در حالى كه بيمار بود، قسم به آن خدايى كه جز او پروردگارى نيست، ديدم كه عبدالله بن حصين آنقدر آب مىآشاميد تا شكمش بالا مىآمد، و آن را بالا مىآورد! و باز فرياد مىزد: العطش! باز آب مىخورد تا شكمش آماس مىكرد ولى سيراب نمىشد! و چنين بود تا جان داد.(54)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سلام خدمت دوستان و عزيزان. بسياری از دوستان در مورد سند زيارت عاشورا و اينكه از كجا وارد شده است سوال كرده بودند كه ديدم خوب است آنرا در اينجا برای همه دوستان قرار دهم.
زيارت عاشورا، حديث قدسی
در میان زیارت نامهها، زیارت عاشورا از عظمت خاصى برخوردار است، امامان علیهم السلام و علماى بزرگ در طول تاریخ اهمیت بسیار به آن مىدادند، و هر روز آن را مىخواندند، و بهرههاى معجزه آسا و درخشانى از آن مىگرفتند و پاداش خواندن آن به درجهاى است كه امام باقر (ع) به علقمه فرمود: وقتى كه این زیارت را (با آدابش) خواندى «كتب الله لك ماة الف الف درجة، و كنت كمن استشهد مع الحسین (ع) حتى تشاركهم فى درجاتهم . . . و كتب لك ثواب زیارة كل نبى و كل رسول، و زیارة كل من زارالحسین منذ یوم قتل؛ خداوند براى تو صد هزار هزار (صدمیلیون) درجه ثبت كند، و تو را به مقامى رساند كه گویى با امام حسین (ع) شهید شدهاى تا آنجا كه در درجات آنها خواهى بود، و برایت ثواب زیارت همه پیامبران و همه رسولان و همه كسانى كه از روز شهادت امام حسین (ع) تا حال، آن حضرت را زیارت كردهاند، نوشته و مقرر خواهد شد.» (1)و در پایان فرمود: اى علقمه! اگر خواستى، در هر جا که هستى هر روز از همه عمرت این زیارت را بخوان، كه هر روز به تمام این پاداشها خواهى رسید. (2)
زیارت عاشورا از دو طریق نقل شده است:
1- از طریق امام باقر (ع) كه آن را علقمة بن محمد حضرمى و محمد بن اسماعیل از صالح بن عقبه، و او از مالك جهنى از امام باقر(ع) نقل كردهاند.
2- از طریق امام صادق(ع) كه آن را صفوان بن مهران جمال (از اصحاب نیك امام صادق و امام كاظم علیهما السلام) نقل كردهاند.
از این طریق دوم استفاده مىشود كه زیارت عاشورا، حدیث قدسى است . زیرا در این حدیث آمده سیف بن عمیره مىگوید: صفوان گفت امام صادق (ع) فرمود: «همواره این زیارت (عاشورا) و دعایش را بخوان، كه من بر كسى كه این زیارت و دعایش را از دور و نزدیك مىخواند ضامنم كه زیارتش قبول گردد، و سعیش مورد تقدیر خداوند شود، و سلام او به امام حسین (ع) برسد، و حاجتش - هر گونه و هر قدر باشد - از سوى خداوند برآورده گردد.» آنگاه امام صادق (ع) به من فرمود:اى صفوان! من این زیارت را با همین ضمانت (قبولى و تقدیرالهى و وصول سلام) از پدرم، و پدرم امام سجاد (ع) با همین ضمانت از امام حسین (ع) و ایشان با همین ضمانت از برادرش امام حسن(ع) و ایشان با این ضمانت از پدرش امیرمؤمنان على (ع) و امیرمؤمنان با همین ضمانت از رسول خدا (ص) و ایشان با همین ضمانت از جبرئیل، و او با همین ضمانت از خداوند متعال نقل كردند.» (3) بنابراین مطابق این نقل، زیارت عاشورا حدیث قدسى است، یعنى با سلسله مراتب از ذات پاك خدا نقل شده است .
اجر امام حسین علیه السلام در برابر این ایثار
خدای متعال در برابر این سرسپردگی و از خود گذشتگی امام حسین علیه السلام چند پاداش خاص فارغ از عطایای اخروی به ایشان عطا فرمود:
1- دعا در زیر قبه حرم ایشان مستجاب است.
2- شفا را در تربت امام قرار داد.
3- نماز در حرم ایشان برای مسافر کامل است.در ترنم باران معرفت چنین رسیده است: امام صادق(ع) فرمود: «من زار الحسین فى یوم عاشورا وجبت له الجنه.» (4)؛ كسى كه در روز عاشورا امام حسین(ع) را زیارت كند بهشت بر او واجب مىشود.و امام رضا(ع) فرمود: « فان البكاء علیه (الحسین) یحط ذنوب العظام.» (5)؛ همانا گریستن بر امام حسین(ع) گناهان بزرگ را نابود مىكند.و امام صادق(ع) فرمود: «من زار قبر ابى عبد الله (ع) یوم عاشورا، عارفا بحقه كان كمن زار الله تعالى فى عرشه.»(6)؛ كسى كه روز عاشورا قبرامام حسین(ع) را زیارت نماید در حالى كه حق او را بشناسد همانند آن است كه خداى را در عرش او زیارت كرده است.
نحوه قرائت زیارت عاشورا
درمورد نحوه خواندن زیارت عاشورا خصوصا قسمت صد لعن و صد سلام سوالاتی طرح میشود که مطالبی ارائه می شود. در مورد چگونگى صد سلام و صد لعن، طریقه آسان نقل شده است. از جمله از امام هادى (ع) نقل شده که فرمود:
«من قرء لعن زیارة العاشورا المشهورة مرة واحدة ثم قال: اللهم العنهم جمیعا تسعة و تسعین مرة كان كمن قرئه ماة مرة، و من قرء سلامها مرة واحدة، ثم قال السلام على الحسین، و على على بن الحسین و على اولاد الحسین و على اصحاب الحسین تسعا و تسعین مرة كان كمن قرئه ماة مرة تامة من اولهما الى آخرهما»
كسى كه در زیارت عاشورا، در فراز لعن، یك بار آن را كامل بخواند (اللهم العن اول ظالم ظلم . .). سپس 99 بار بگوید "اللهم العنهم جمیعا"، مانند آن است كه همه این فراز لعن را صد بار گفته است، همچنین اگر یك بار فراز سلام را تا آخر به طور كامل بخواند، سپس 99 بار بگوید: «السلام على الحسین، و على على بن الحسین و على اولادالحسین و على اصحاب الحسین» مانند آن است كه همه فراز سلام را به طور كامل خوانده است . (7)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نواها :
نغمههای روز هفتم محرم
نوای دل
حضرت علی اصغر (ع)
به ياد ما روسياهان هم باشيد
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پینوشتها:
__________________
1- كامل الزیارات، تالیف جعفر بن محمد بن قولویه قمى، متوفى 368 ه . ق، نشر مكتبة الصدوق، ص194 .
2- همان، ص197 .
3- مصباح المتهجد، تالیف ابوجعفر محمد بن حسن طوسى، متوفى 460 ه . ق، طبق نقل بحارالانوار، ج101، ص299 و 300 .
4- وسائل الشیعه، ج 14، ص476، ح19637.
5- همان، ص 504، ح19697.
6- همان، ص476، ح19636.
7- شفاء الصدور فى شرح زیارة العاشور، تالیف میرزا ابوالفضل تهرانى; لؤلؤ النضید نصر الله شبسترى
نظرات رسيده: 7
بهمن ۰۷, ۱۳۸۵ ۹:۴۳ قبلازظهر
نظر
ناشناس :
سلام حاج اقا مهدی بزرگوار
اینا رو که آدم می خونه فقط تاسف می خوره که چرا الآن اونجا نیست...و عجب کم سعادته!!خوش به حال اونایی که الان کربلا هستند و با اقا امام زمان هم ناله شدند و زیارت عاشورا می خونند...
التماس دعا
بهمن ۰۷, ۱۳۸۵ ۳:۴۹ بعدازظهر
نظر
ناشناس :
سلام به شما برادر بزرگوار
از مطالب خوبی که در وبلاگتون قرار دادین تشکر میکنم.ولی یک موردی برای من سواله. و اون این که چرا شما و امثال شما اینقدر در قید وبند چگونگی نحوه اجرای ادعیه و سند اون هستین.این چیزها که مهم نیست.خب من حالا میدونم که سند زیارت عاشورا چی هست و آداب خوندن اون چیه.چه سودی داره؟واقعا چه سودی داره
خواهش میکنم به من بگین چه سودی داره.شاید در ضلالت به سر میبرم (البته شاید چنین چیزی طبیعی باشه!!!)شاید دارم کفر میگم .یادمه یک بار گفتین اون کاری که آدم به هنگام انجام اون توسط یه نیروی درونی نهی میشه از انجام اون، ،گناهه.حالا به من بگین او کاری که آدم از انجام توسط خودش و از انجام اون توسط دیگران به انزجار میاد چیه؟؟؟
من از این که افرادی به دنبال این هستن که نحوه اجرای یه دعا چیه و از این قبیل اعمال منزجر میشم.
ایراد از کجاست!!!؟؟؟
بهمن ۰۷, ۱۳۸۵ ۵:۴۴ بعدازظهر
نظر
ناشناس :
با سلام خدمت شما خواهر گرامي (مهمان خدا)
در مورد اينكه چرا سند زيارت عاشورا رو گذاشتم و يا نحوه اجراي اون رو شرح دادم به دليل درخواست و سوالات زيادي بوده كه بسياري از دوستان به دفعات و در مقاطع مختلف در اين باره كرده بودند و قطعا براشون مهم بوده كه پرسيدهاند. و اما اينكه شما از اين امر ناراحت و يا منزجر ميشويد به نظرم به محض ديدن اين مسائل آنها را نخوانيد بهتر باشد. فكر نكنم اينجا با منبر يكي باشد و كسي كه در اين محفل حضور يابد اجباري به خواندن اين مطالب داشته باشد. بلكه هر كسي فراخور حال خودش ميتواند ( نه اين كه مجبور باشد ) از مطالب مورد علاقهاش استفاده كند.
و اما در مورد اينكه چرا خيليها دنبال سنديت دادن به برخي مسائل هستند:
دليل اصلي آن اين است كه بودهاند و هستند بسياري از افرادي كه بدعت در دين ميكنند. مانند فردي كه در زمان صدر اسلام براي آنكه محصولات خود را بهفروش برساند بالاي منبر ميگفت : اگر كسي يك دانه پياز اكه بخرد خداوند براي او يك درخت در بهشت منظور ميكند. اگر كسي دو پياز اكه .....
و يا خيلي از افراد هستند كه از دعاهاي بدون سند براي كاسبي و .... استفاده ميكنند و يا چه بسيارند روايات و احاديثي كه به ائمه (ع) نسبت داده ميشود و هيچ سنديتي ندارد. هر چيزي و اجراي هر عملي آدابي دارد كه اگر به درستي انجام نشود مطمئنا نتيجه مطلوب را نخواهد داد. هر دعايي هم كه وارد شدهاست آداب خود را دارد. هرچند كه هر كسي به فراخور حال خود و يا نياز خود و با زبان خود با خداي خود دعا و راز و نياز كند. منتهي دعايي كه به ذهن ما ميرسد و با زبان ما بيان ميشود كجا و دعايي كه توسط ائمه معصومين و اولياء پاك خدا بيان شده كجا.
و اما اگر در اصل شنيدن دعا و يا مناجات با خدا مشكل داريد كه آن بحثي ديگر است و مسلما ريشه در اعتقادات و ديدگاههاي فرهنگي شما دارد كه اگر اينگونه باشد ايراد را بايد در خودتان بيابيد.
در پناه حق
بهمن ۰۸, ۱۳۸۵ ۸:۲۹ قبلازظهر
نظر
ناشناس :
با سلام به شما برادر بزرگوار
در مورد اینکه چرا شما این مطلب را در وبلاگتون قرار دادید،مشکلی نیست چون اینجا خانه مجازی شماست و اختیارش را دارید.و اما روی منبر هم اجباری برای قبول تمام آنچه گفته میشود وجود ندارد که در اینجا باشد.در اصل دعا و مناجات هم مشکلی نیست که هر کسی این گونه باشد راه تخلیه روحی خودش را بسته.انزجار من هم از این قبیل مسائل به خاطر آلودگی قلب من است که با تلاش و با توکل سعی در برطرف کردن آن دارم.
صحبت اینجاست ،اصل چیست؟اصل درست اجرا کردن دعاست ؟یا اصل برقراری آن ارتباط معنوی بین بنده و معبود است؟
اشاعه کدام یک درست است ،اجرای درست یا ارتباط درست و کدام ارجح تر است؟ شاید با اجرای درست به ارتباط درست هم بتوان رسید ولی آیا امکان رسیدن به ارتباط درست بدون اجرا میسر نیست؟البته منظورم این نیست که همه چیز به قلب انسان برمیگردد و این سخن رایج را که دل آدم بایدپاک باشد را قبول ندارم چرا که تعبد به این مفهوم نیست.ولی آیا قبول اینکه ادعیه آداب خاصی دارد نیز جز امورتعبدی است؟و در صورت عدم عمل به
آن ،به نتیجه مطلوب نمیرسیم؟
با تشکر و التماس دعا
بهمن ۰۸, ۱۳۸۵ ۶:۵۸ بعدازظهر
نظر
ناشناس :
با سلام مجدد خدمت شما خواهر گرامي. من كاملا مفهوم سوال شما را از همان ابتدا درك كردم و متوجه منظور شما شدم. و بر اساس همان هم پاسخ گفتم. منتهي احساس ميكنم شما آن را به عنوان پاسخي به خودتان فرض كرديد نه پاسخ به سوالتان.
و اما در مورد اجرا و ارتباط
شما در هر امري از امور عالم بگرديد خواهيد ديد كه همه امور آداب و رسوم خود را دارد. و بدون اجراي آن آداب شايد بتوان به مقصد رسيد ولي شايد هم نه تنها به مقصد برسيد از مقصد هم دور شويد. حتي خلقت عالم نيز آدابي داشته و همينطوري نبوده. شش روز خلقت عالم به طول كشيده و آن به خاطر ايجاد نظم و اصول و آداب خلقت نظام هستي بوده والا آيا خداوند قادر نبوده ه در عرض يك لحظه همه را بوجود آورد؟ آيا اگر شما وضو نگيريد و نماز بخوانيد و يا اگر به جاي رعايت آداب نماز ، بر اساس حضور قلبي خود با خدا راز و نياز كنيد نميشود؟ چرا بايد نماز را به عربي بخوانيم؟ آيا خداوند زبان غير عربي نميداند؟ و هزاران سوال ديگري كه به نوعي با مفهوم بحث شما ارتباط دارند همه و همه يك پاسخ دارد و آن اينكه براي رسيدن به مقصد يك مسير مستقيم و غير انحرافي وجود دارد و اگر شخصي همه آنها را رعايت كند به مقصد خواهد رسيد. بله هستند افرادي كه يك شبه راه صد ساله ميروند. ولي خواهشا شما حداقل در اين يك مورد استثنايي فكر نكنيد. هيچ كس نميتواند و نبايد به اين انتظار باشد كه يكي از استثناها باشد و اگر فردي مستثنا شده لطف و عنايت خدا بر او بوده نه انتظار استثنا بودن. شما يا بايد مانند آن چوپان كه با زبان بيسوادي و ميزان درك خود با خداي خود صحبت ميكرد صحبت كنيد و به همان ميزان هم از خداوند انتظار عنايت داشته باشيد و يا براي رسيدن به عنايت كامل به دنبال درك مسير صحيح و پيدا كردن كوتاهترين و موثرترين راهها باشيد. به هر حال اميدوارم مانند هميشه اين بحث را به جدال نكشانيد و به دنبال استثناها نباشيد. كه در اين صورت من آن استثناها را نميدانم و از چون و چراي آن ها اطلاعي ندارم. با اين وجود باز هم التماس دعا.
در پناه حق
بهمن ۰۹, ۱۳۸۵ ۸:۲۲ قبلازظهر
نظر
ناشناس :
باسلام به شما برادر بزرگوار
از صبر و متانتی که در پاسخ به سوالات من به خرج میدهید بسیار متشکرم.صحبت شما رو قبول دارم و کار به جدل هم نمیکشه (این بار هم البته جز استثنائات هستش!!!)چون حرف حساب جواب نداره.
باز هم ممنون و التماس دعا
بهمن ۰۹, ۱۳۸۵ ۸:۲۴ قبلازظهر
نظر
ناشناس :
Dear Haj Mehdi,
Thanks alot for your nice blog.
wish you have good hours in life.
it was so useful.
بازگشت به صفحه اصلی